home terug | einde van de dag | overzicht | abc

       




aan het einde van de dag rust ik uit en geniet van het uitzicht en de kleuren van de late middag.
Ik overdenk mijn dag.
Mijn huis is klaar en ik denk na over de weg die ik morgen neem naar de stad.



De stad
een concentratie van mensen, woningen, culturen, bedrijven, winkels, zwervers, kunst, scholen, criminaliteit enz.
De infrastructuur is compact, er is veel verkeer, er is hoogbouw.
Het leven spreidt zich uit over de 24 uur, er is neonlicht, reclame, een veelheid aan kleuren en symbolen die dienen ter communicatie.
Alles lijkt geregeld in de stad.
Zelfs de natuur wordt contoleerbaar aangelegd.
De stad staat voor ontwikkeling, voor toekomst.
Maar ook het verleden wordt beheerst bewaard.



Achter de stad ligt nog een stad.
Daar leeft men alleen tussen 8 en 18 uur .
Het is een desolate stad, je komt er alleen met een doel.
Toeval bestaat hier nauwelijks.
De wegen brengen je zo snel mogelijk bij je doel .
De grote gebouwen richten zich naar binnen.
Hun enige communicatie is het grote geheel, de grote vorm, waarbinnen mensen maar een kleine schakel zijn en een geringe invloed hebben, de architectuur maakt dat voelbaar.
De natuur in deze stad is slechts opvulling van restruimte.
En het waait het altijd.